O Patronce / Życiorys

Nota Biograficzna
O Antoninie Kaweckiej napisał Wacław Panek w swojej ksi±żce "Kariery i Legendy" - czytaj tutaj.

Antonina Kawecka urodziła się 16 stycznia 1923 r. w Warszawie.
Naukę ¶piewu rozpoczęła w Tajnym Konserwatorium pod kierunkiem Stanisława Kazuro, Margerity Trombini-Kazuro i Piotra Rytla.
Zadebiutowała w 1943 r. w koncercie zorganizowanym przez Radę Główn± Opiekuńcz±.
W 1945 r. została zaangażowana do Opery ¦l±skiej jako mezzosopran. Kontynuowała naukę ¶piewu u Adama Didura i Stefana Beliny-Skupiewskiego.
Jej pierwsz± parti± w Operze ¦l±skiej była Lola w "Rycersko¶ci wie¶niaczej", a kolejnymi: Zofia w "Halce", Jadwiga w "Strasznym dworze", Flora w "Traviacie", Berta w "Cyruliku Sewilskim", Suzuki w "Madame Butterfly", Mercedes w „Carmen”, Amneris w "Aidzie", Santuzza w "Rycersko¶ci wie¶niaczej" i tytułowa partia Carmen.
W 1947 r. została zaangażowana w Operze Poznańskiej. Tu po mezzosopranowych rolach Carmen, Amneris i Oldze w „Eugeniuszu Onieginie” – za¶piewała pierwsze partie sopranowe: Tatianę w „Eugeniuszu Onieginie” i Santuzzę w „Rycersko¶ci wie¶niaczej”.
Pozostawała pod stała opiek± wokaln± Józefa Wolińskiego.
W swym repertuarze posiadała ponad 40 partii operowych. ¦piewała między innymi:
Aidę, Toscę, Amelię w „Balu maskowym”, Desdemonę w „Otellu”, Eleonorę w „Trubadurze”,
Jarosławnę w „Kniaziu Igorze”, Martę w „Nizinach”, Marynę w „Borysie Godunowie”, Giocondę, Elżbietę w „Tannhauserze”, Izoldę, Katarzynę Izmajłow±, Halkę, Hrabinę( w „Hrabinie” St. Moniuszki), Agatę w „Wolnym strzelcu”, Magdę Sorel w „Konsulu”.
Dokonała wielu archiwalnych nagrań dla Polskiego Radia. Nagrała kilka płyt.
Występowała na wielu scenach operowych i estradach ¶wiata, między innymi: w Chinach, byłym ZSRR, Rumunii, na Węgrzech, w Bułgarii, w byłej Jugosławii i Czechosłowacji ( gdzie w Narodnym Divadlo jako pierwsza cudzoziemka wcieliła się w postać Wendulki w
„Pocałunku” B.Smetany), w USA ( w Chicago za¶piewała na polonijnej scenie Madame Butterfly, a w City Center Opera w Nowym Jorku za¶piewała Aidę oraz dokonała nagrań pie¶ni Chopina. Moniuszki i Szymanowskiego)
W 1971 r. rozpoczęła pracę pedagogiczn± w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Wychowała kilkudziesięciu absolwentów, z których wielu pozostaje solistami ¶wiatowych scen operowych i estrad.
Wielokrotnie była członkiem jury krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych.
Przyznano Jej szereg odznaczeń, nagród i wyróżnień, między innym: krzyże Odrodzenia Polski:Kawalerski ( w 1953 r.), Oficerski ( w 1959 r.) i Komandorski ( w 1976 r.), Nagrodę Państwow± II stopnia ( w 1973 r.), nagrody ministra kultury i sztuki ( w 1982 r,1989 r,1994 r) tytuł Zasłużony dla Kultury Narodowej ( w 1990 r,) tytuł Zasłużony Obywatel Miasta Poznania, Nagrodę Indywidualn± Województwa Poznańskiego ( 1969 r.), tytuł Wielkopolanin Roku 1972 r. Za osi±gnięcia w pracy pedagogicznej rektor Akademii Muzycznej w Poznaniu przyznał Jej nagrody w 1987 r., i 1990 r.
Z r±k Prezydenta Lecha Wałęsy otrzymała w 1993 r. nominację profesorsk±, a rok póżniej Nagrodę Indywidualn± Ministra Kultury i Sztuki.
W dniu 3 maja 1996 r. Fundacja Pamięci Narodu Polskiego przyznała Jej medal Polonia Mater Nostra Est.
Zmarła w dniu 5.10.1996 r..Spoczęła w Aleji Zasłużonych Cmentarza Komunalnego na Junikowie w Poznaniu.